Իսկ Նազենի Հովհաննիսյան քույրիկի և անբաժան Սոֆի Մխեյանի հետ հանդիպումը մենք տեղափոխեցինք իրիկուն, մեր տուն. առանց Դավիթ «սրտակերի» մեր գրավիչ աստղերին ինչպե՞ս երկար զբաղեցնես…

Դավիթ Բլեյանը, ինչպես փոխանցում են նկարները, ֆեյսբուքյան իրարանցումները, փայլուն կատարեց իր առաքելությունը` մի երեկո աստղային ուշադրության կենտրոնում։ Նազենին իր եղբոր համար խնամքով ընտրված կարևոր գործիքներ էր բերել՝ մեծ ուրախություն պարգևելով նրան… Ամենահուզիչը Դավթի դիմելաձևն է՝ «Նազո քույրիկ»… Սոֆին պարզապես հիացնում է Դավթի հետ անձանձրույթ շփմամբ… Իսկ իմ հորեղբոր թոռնուհի-քույրիկ Տաթևի, ով փարիզյան պատրաստությունների մեջ է, ներկայությունը վկայում է, որ ամեն ինչ լավ է, ավագ հարազատներ, մեր երեխաները հիանալի մարզավիճակում են, առինքնող-մարդկային… Ես ու Արմինեն, որքան էլ հոգսաշատ, որքան էլ այսպիսի հանդիպում այցերը՝ հոգսաբեր, միշտ պատրաստ ենք ջերմ-ակումբային, անաղմուկ-մեկուսի միջավայր ապահովել իմ քույրիկների, եղբայրիկների, իմ սիրելիների համար…

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Հովազներն սկսել են… կոկորդիլոս ուտել հենց գետում

Ես չգիտեի, իմ մտքով չէր էլ անցնում… Իսկ մեր չորս տարեկան իգիթը ժամը յոթին արթնացավ վճռական. — Ես պիտի տեսնեմ էդ հովազին… Ու նստեց էդ ինտերնետի առաջ… տեսավ… ֆոտոշարը, քննեց ինձ

Քյավառցու հայտնի անեկդոտով, Վիլյամ Սարոյանով մինչև Ալբերտ Էյնշտեյն…

Ես հոգնում եմ, երևի, գրելուց, միայնակ մեծ սենյակում մնալուց. ժամը 5.00-ին մոտ է, գնում եմ ննջասենյակ, պառկում Դավթի մահճակալին. սենյակի լուսամուտի մեջ երևում է, որ Դավիթն ու Արմինեն հերթական անգամ տեղերը

Սկսվեց… ու կանգ չի առնելու

Բառերս առանց մտքերի ո՛չ երկինք կհասնեն, իմ սիրելի Շեքսպիր Վիլյամ, ո՛չ էլ, առավել ևս, իմ օրագրի ընթերցողներին… Երեկ կլոր սեղանին նստածների բառերը, երկինք հասցնող սեբաստացի խմբագիր-սովորող-ուսուցիչների հավաքը տպավորվել են: Ստանձնե՛ց