Նարնջե իմ օրերում
Վրնջում է երգն իմ,-
-Ի՞նչն է, ի՞նչն է քեզ տանջում,
Վերք իմ մտերիմ։
-Շուտով անդարձ կը թռչի
Կապույտ թռչունը․․․
Ե՛րգ իմ, երգ իմ դեռ չերգած,
Որ վրնջում ես․․․
Գ․ Մահարի, 1926

Գիտեք, պատմել եմ։ Ես ծնվել, մշտապես ապրել եմ Երևանում, իսկական երևանցի եմ․․․ իսկ իմ Շամխալբեկ հայրը` իմ մշտական հիացմունքի-կապի աղբյուրը, ծնվել և մինչև աքսորի 1937թ․ապրել է Գավառի Լանջաղբյուրում (նախկինում Քուզաջզ)․․․Լանջերի աղբյուր, աղբյուր լանջին՝ չգիտեմ, թվում է՝ աղբյուր, ակունք լանջերի․․․ ասել է թե՝ լանջառա՞տ․․․Չնայած, որքան էլ քիչ եմ եղել և՛ մանկության, և՛ պատանեկության, և՛ հասունության տարիներին գյուղում, լանջերը չեն տպավորվել․․․ Ա՜յ, Լուսինե Աբրահամյանի Վարդաձորն ուրիշ՝ լանջառատ է, տպավորվել է, եզակի է․․․

Հիմա Բանգլադեշն է իմ «Ամառ 2016» նախագծով Լանջաղբյուր դառնում․ ամենուր լանջեր են առաջանում-տարածվում-շարունակվում․․․Լանջագործությունը, նկատե՞լ եք, վարակիչ զբաղմունք է դառնում․․․ Թող լինի այսպես, իմ հոր հիշատակին, մեր գյուղի անունով, բայց վստահեցնում եմ, խորքում համոզմունքն է՝ լանջերը կփրկեն Բանգլադեշը, նրան կհաղորդեն յուրատիպ լանդշաֆտ-բնություն․․․

Բանգլադեշի մուտքերը հարավից, հարավ-արևմուտքից, Սեբաստիա փողոցով, թե Բաբաջանյան պողոտայով, տպավորիչ լանջեզրերով է․․․Հա, ես չեմ արել․․․Եղել է, ստացվել է․․․ Ահա ինչու, ես հետևողական զարգացնում եմ լանջագործությունը․․․ Գեղարվեստից Քոլեջ, հիմա՝ Նոր դպրոց, ու Դպրոց-պարտեզն իրենց շրջակա միջավայրերով-աշխարհներով․․․ Այնքա՜ն սովորելու, հմտանալու նոր լանջային լուծումներ գտնելու ճամփա կա, պիտի անցնենք՝ իրար օգնելով, յուրացնելով, իրար սովորեցնելով․․․

Օրվա գործը Քոլեջ-Կասկադում:
Լուսանկարները՝ Անահիտ Մելքոնյանի:

Շաբաթվա ամենահաճույքը չեմ մոռանա․․․Գեղարվեստի արևելյան լանջերի առաջացումն էր․․․ Վհատ էի առավոտյան․․․ ի՞նչ պիտի անեմ այս քարուքանդի հետ․․․ Իսկ օրվա վերջում աչքս չէր կտրվում․ քանի՜ անգամ գնացի-եկա, նայեցի-վայելեցի․․․ Վերջապես ինքնավստահություն գտա․․․ Ինքնավստահությունը կորցրա՞ծ Բլեյան․․․ Խի՜-խի՜․․․ օխտը կորածի մինը․ ձեզ չհանդիպի։ Կիրակին վայելեք։

Կիրակնօրյա գիր է՝ իր ընթերցարանով.

Դավիթը Ռուզան մորաքրոջ բակ-այգում:
Լուսանկարները՝ Մելինե Մարտիրոսյանի:

Կարմիր բլուրով-Զանգվի կիրճ երթուղին, որով մանկական ճամբարը ամփոփեց իր շաբաթը, պատանեկան աշխատանքային ջոկատի հեծանվային արշավը Երևանյան լիճ-ակադեմիական թիավարության դպրոցի լողափ, պատանիների լողը  Զանգու գետում․․․ Քանի՞ սեբաստացի կարող է գլուխ գովել, որ նայել է Բանգլադեշին գետի ձախ ափից, բարձունքից, քանի՞ սեբաստացի պատանի` որ մկրտվել է Հրազդան գետում․․․ Կեցցե՛ք, Մարալ ու Անահիտ Մելքոնյան, դուք ընդարձակում եք մեր կրթահամալիրյան Բանգլադեշն իր ճամփորդական քարտեզով․․․

#761

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Մի-մի լապտեր դառնանք՝ այս մութ-շփոթը ցրելու համար

Ես, որպես շաբաթ օրվա իմ կարևոր գործ, մասնակցեցի կրթահամալիրի Art TV-ի ամանորի տոնական նախաձեռնությանը. Նառա Նիկողոսյանի հետ կողքից հիանում ենք և´ Մարմարյա դահլիճ-տաղավարով, նրա տոնական հեռուստատեսային վիճակով, և՛ սեբաստացի մասնակիցների տոնական-ոգևորված մասնակցությամբ,

Արատեսն ազդո՞ւմ է Եղեգիսի կիրճում մեր վարքի վրա…

Վայոց Ձորի Եղեգիս համայնքի Վարդահովիտ (նախկինում՝ ադրբեջանաբնակ Գյուլիդուզ) գյուղ մենք մտանք Արատեսից, Հերմոնով, հողի ճանապարհով… Շաբաթ օր էր, օգոստոսի 25-ը։ Մեզ հետ էր ճարտարապետության դոկտոր Աշոտ Գրիգորյանը, որ առաջին անգամ

Դպրոց-պարտեզների տարածումը Երևանում և մարզերում կօգնի լուծելու շատ հարցեր. հավելված #1

Հեղինակային կրթական ծրագրի տարածելի ձեռքբերումներ։ Հունիսի 14-ի օրագրի հավելվածը։ Հեղինակային կրթական ծրագրով ստեղծված է դպրոց-պարտեզ ուսումնական հաստատությունը՝ նախակրթարանով կրտսեր դպրոցի մոդելը, որտեղ գործում են՝ 2-5 տարեկանների խնամքի և զարգացման խմբեր,