Մայրիկ, ուզում ե՞ս

Դավիթ Բլեյանը, ասել եմ, երկար ժամանակ է, ինչ դոշնուկ (գոգնոց) չի կրում։ Տեսեք՝ խոհանոցի մեծ ու բարձր սեղանի մոտ առանձին բազմել ու ի՜նչ մաքուր է ուտում պատառաքաղով. տոնական (մարդամեջ դուրս գալու) շորերն

Բավական է սկսել, և բառերը հաջորդում են իրար… պատմում եմ…

Օրը՝ դեկտեմբերի 7-ը, սկսեցինք ժամերգությամբ Սուրբ Երրորդություն եկեղեցում՝ լեցուն սովորողներով տարատարիք, ուսուցիչներով, մեզ հետ՝ և հանրապետության դասվար-դաստիարակներ, կազմակերպիչներ, տեխնոլոգիա-երաժշտության ուսուցիչներ, գրադարանավարներ՝ «Բլեյան» կրթական ցանցով վերապատրաստվողներ։ Ուրբաթ է, համընկավ, ու ժամերգությամբ

Լրացուցիչ կրթությունը այսպես՝ պոզով-պոչով է…

Իմ երեկվա սուրհանդակը վերնագրել էի՝ հոկտեմբերն արդեն եկել է: Այսօր, դեռ հոկտեմբերյան աշխատանքը չսկսած, հոկտեմբերի 2-ն է… այսպիսի սրընթաց ամիս… Միշտ է այսպես, երբ նախորդող ամիսը 30 օր է, ոչ