… Միասին, կեցցենք։ Ողջույն…

Ճամփորդներ եք, մի պատմություն տամ, թող մնա ձեզ հետ, երկար ճանապարհ եք գնում, կկարդաք։

1990-ականներն էին, ես էլ՝ Երևանի թ. 183 դպրոցն էլ, որ ժողովուրդը հասցրել էր կոչել Բլեյանի դպրոց՝ Բլեյան…

Անցնում էի Բ-4 թաղամասով, շքամուտքերի դիմաց մարդիկ էին, ինձ բարևում էին՝ ընդգծելով ազգանունս.
— Բարև, Բլեյան։

Մեկ էլ մի երեխա ինձ նույնականացրեց.
— Բարև, Բլեյանի դպրոցի տնօրեն Բլեյան։

Անցան տարիներ… Թիվ 183-ը արդեն 35 տարի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր է, բլեյան դպրոցը արդեն կրթահամալիրում իրականացվող հեղինակային մանկավարժության անունն է (գրվում է փոքրատառ՝ բլեյան դպրոց), ես էլ՝ կրթահամալիրի հիմնադիր տնօրենը, հաջորդ տարի, ուշադիր, պինդ բռնեք իրար ձեռքեր, դառնում եմ յոթանասուն տարեկան։

Այս դահլիճում գտնվողների մեջ քիչ չեն մեր շրջանավարտներն ու նրանց երեխաները…. Հաջորդ ուրբաթ այս սրահում նույն չափով ժողովուրդ է լինելու այլ կազմով. Կենտրոնում՝ կրթահամալիրի քոլեջի 2023-2024 ուստարվա շրջանավարտները։

Դուք՝ որպես սերունդը բլեյան դպրոցի, կրում եք ձեր մեջ հաջորդ սերունդը։ Բարով գնաք ու վերադառնաք միշտ, ստեղծեք բլեյան կրթական ցանցը ու շեն պահեք բլեյան դպրոցը։

Վերադառնաք, որ Հայաստանը դառնա-դարձնեք նախընտրելի մշտական բնակավայր, ծննդավայր, որը միշտ կկանչի, կլինի ձեր բիզնես մասնաճյուղը։

Մեր մարմարյա սրահն այս բազում անգամ, ամեն Աստծո օր մեր մանկավարժությամբ օրհնվում է. նույնպես եկեղեցի է։

Ու մենք՝ հավատավորները բլեյան դպրոցի, ճամփից առաջ միասին աղոթենք.

Ես իմ անուշ Հայաստանի….

2023թ. ուղերձը

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ինքնակրթության ու ինքնաբացահայտման հարթակներում

Հենց մեր սովորողներն ու ուսուցիչներն սկսում են այսպես իրենց ռադիոյով Մեծարենց կամ այսպես խմբով Չարենցի կամարի մոտ Չարենց կարդալ, այնքան հավես են փոխանցում, այնքան ապրելս գալիս է, ու աշխարհն սկսում

Մարի ջան, լսիր ինձ, պատմում եմ…

Մահն այս ի՜նչ եղավ, զոռբա այսքան, որ գտավ Մարիին կյանքով-գործով լեցուն մի շրջանում, բաց չթողեց, տանջեց՝ քիչ է, ու տոկուն, զարմանք առաջացնելու աստիճանի տոկուն մեր սիրելիին փորձեց՝ քիչ է, հաղթեց…

Երկու-երեք սերունդ… անիվների վրա

Կրթահամալիրի Բանգլադեշում, Երևանում, թե Հայաստանով մեկ, Արատեսի ճանապարհին ես մենթոր-տիար հայրենագետ եմ… տարատարիք սովորողների, ուսուցիչների հետ քայլքով, հեծանվով, անիվների վրա։ Վերջին շաբաթ-կիրակին Երևանից փախուստ էր նաև՝ աղմուկից-զոռից, անհանգստություն տարածող առճակատումից…