«Ուղղակի անկեղծ» շարքըպատումի իմ բլոգում ընդհատվեց, ինչպես սեպտեմբերի 27-ի պատերազմով շատ գործեր ընդհատվեցին շատերիս կյանքում։ Շարունակում եմ։ Շնորհակալ եմ Սուսան Մարկոսյանին, Զառա Առաքելյանին, Քնարիկ Ներսիսյանին՝ իմ նախաձեռնությամբ 1992թի նոյեմբերին ստեղծված «Նոր ուղի» հասարակականքաղաքական կազմակերպության, նրա ղեկավարի՝ իմ 1992-2000թթ գործունեությունը Հայաստանի, Արցախի, հայերի համար դրամատիկ այս փուլում կարևորելու, քաղաքական կազմակերպության1992թ. ծրագիրը, 1998թ. ՀՀ նախագահի արտակարգ ընտրությունումՀՀ նախագահի թեկնածու Աշոտ Բլեյանի քաղաքական նախընտրական ծրագիրըշրջանառելու համար։ Հասանելի էր երեկ՝ շնորհիվիմ հրապարակային գործունեության, հասանելի է հիմա՝ շնորհիվ իմ բլոգի մատչելիության։ 

Այս ընթացքում սերունդ է փոխվել, ծանր կորուստներով, իր փորձառությամբ հասունացել, ժամանակը ողբերգությամբ, պարտադրում է անդրադառնալ մեր նորագույն պատմության անկախ պետականության 1991թ. սկսվող շրջանին, քաղաքական անցուդարձի ամբողջական փաստերի վրա հիմնված իրատես հայացքի համար։ Միշտ շնորհակալ եմ պատմաբան, պետական քաղաքական գործիչԿտրիճ Սարդարյանին՝ քաղաքական գործունեություն իմ 1989թ. մուտքի մենթորության համար։ 

Կարդացեք, շնորհակալությամբ կարձագանքեմ։ 

#1900

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Հե՜յ, ճամփե՛ք, ոլոր-մոլոր…

Իմ գիրն էլ դառնում է երգ ճանապարհի… Իմ սիրտը, իմ միտքը ու մարմինը այս օրերին ճամփեքին է, սեբաստացի ուսուցիչների տարբեր նախագծային խմբերով. ո՛չ մի խտրություն՝ ո՛չ ճամփի, ո՛չ ճամփի ընկերոջ․․․ Ու

Սիրուն մայրիկ, սարի ծաղիկ…

Այսպես է երգում-խաղում-գգվում Դավիթ Բլեյանը: Պատկերացրի՞ք մայրիկ Արմինեի երջանկությունը… մայր ու տղա՝ տեսարան: Առավոտ հինգին, երբ ես սկսում եմ, լսեք ու կարդացեˊք, Անահիտ Գևորգյան ու ընկերներ սեբաստացինեˊր, իմ 481-րդ գիրը, իմ աչքը

Հեծանվով սեբաստացիների տարի

Դավիթ Բլեյանը նորից Կառլսոնի, որն ապրում էր տանիքներում, Մանչուկ ընկերն է, ու ամեն անգամ խաղում է մեզ համար մի դրվագ… — Մա՛մ, ես գիտեմ, թե ինչի մասին եք խոսում դու