Աստղիկ Բլեյանի նռան հատիկներն էլ՝ իր մատիկախաղով հավաքած, թափանցիկ տուփի մեջ հայտնվեցին 304 պալատի մեր սեղանին հենց հիմա, ոնց որ Փարաջանովյան նռան հայտնի բյուրեղներ։ 

Ես ու տիար Գևորգը երկու մոնիտորով հազիվհազ հետևում ենքմեր հեղինակած մանկավարժությաներկրագործության զարգացումներին․․․ 

Ագարակում խաղողագործություն է, որ արմատներով 2000 և ավելի տարիների Դալմայի պատմական էնդեմիկ միջավայր է մեզ տանում։ Արտակ Ռշտունին աշխատում է Շուշան Սարդարյանի, խաղողագործության դպրոցի, միջին դպրոցի սաների հետ։ 

Սոնա Փափազյան երկրագործության կազմակերպիչը Արևմուտքի 4-5-րդ դասարանցիների խմբի հետ է, Արտակ Ռշտունու նման էլ բանիմաց, հուզումների լեզուն Դալմայի շիվերով, որպես շարքացաններ, փոխանցող ունի մեր 304 պալատի ուղիղ եթերում։ 

Քիչ այն կողմ Արևմուտքի դպրոցպարտեզի 4-5-րդ դասարանցիների մի խումբ էլ կանաչեցնում է իր զմրուխտով հայտնի աշխարհպարտեզը, ու Գեղամ Սարյանի տողերն այս, կարդացեք, արցունքախառն ողողում են իմ սևագիրը․․․ Գևորգ ընկեր սրատեսը չի վրիպում
Մեր սերմնացանները, տիար, ոչ միայն վերադարձել են, տես, տանն են
Ու կինոն երկրագործության՝ այնքան ջինջ, արցունքաուրախախառն․․․ վայելում ենք երկու ընկեր, փառաբանում մեր հեղինակած աշխարհն այս, մեր մանկավարժության հայրենի եզերքը։ Սերմնացաններ․․․ շշմելու գունեղ աշխարհ, կարմիրկանաչով, կապված հուշի նարոտովՌշտունի Արտակի, Սոնա Փափազյանի, Շուշան Սարդարյանի, Գոհար Բալջյանի ուղիղ եթերները նվիրում եմ, իհարկե, «Դար» հիմնադրամին, Գագարին պրոյեկտին, Արսեն Աղաջանյանին՝ ընդառաջ Գագարին պրոյեկտով իր ապրիլի 22-ի բաց հանդիպմանը պատանիների և ուսուցիչների հետ։ Հանդիպում, որ Մարթա Ասատրյանը, սեբաստացի ավագ պատանիները՝ որպես բաց միջավայրում հերթական փոխանցում, կազմակերպում են կրթահամալիրի քոլեջում։ 

Նոր երկրագործության հանրակրթություն՝ արդեն քանի տարի սկսված, ու նոր զարգացումներ ամեն օր մեր աչքի առաջ արձանագրվող՝ որպես կինո, բազմասերիալ ու շարունակ գրավիչ։ 

#2042 

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Հիմա էլ տանկով կրակոցի ներքո

Դավիթ Բլեյանն Արմինե մայրիկի հետ եկել էր ինձ օրվա վերջում Մեդիակենտրոնից տուն տանելու… Իր պարտեզում երկա՜ր, մինչև երեկոյան մութն ընկնելը՝ համարյա ժամը վեցը, քնել էր մեծացող մարդը… այնքա՜ն, որ մորաքույր-դաստիարակ

Որ արևը մայր չմտնի մեր երկրում…

Հայաստան գալն ինձ համար մի մեծ քայլ էր: Այնպիսի քայլ, որ փոխեց իմ կյանքը շատ դրական կողմերով: Ես վերադարձա իմ հայրենիք… Կրթահամալիրի ավագ դպրոցի 11-րդցի, սիրիահայ  Հուրի Իսկանյանի Ամեն ինչ

2015-ն ընկերության հաստատման տարի դարձնենք

— Ժամանակն ի՞նչ ասել է, հայրիկ,- դավիթավարի հարցնում է լողարանում՝ ցնցուղի տակ,  իր ամեն առավոտյա ծեսը մի փոքր արագացնելուն ուղղված իմ երկչոտ «Դավիթ ջան, պրծի, ժամանակ չկա»-ին հակազդող Դավիթը… Այնպես