Սիրելի Ձմեռ պապիկ, ես քեզնից կուզեմ անակնկալ, քանի որ ամեն ինչ ունեմ: Ես ամենաշատը կուզեմ, որ շատ ձյուն գա:
Սիրով՝ Դավիթից Բլեյան

Ողջու՜յն, սիրելի ընկեր, սիրելի ՜ Դավիթ։ Ապրես: Քեզ այս տարի շատ լավ ես պահել: Ես գիտեմ, որ դու ֆուտբոլ ես խաղում, երկրպագում ես Չելսի ակումբին: Քեզ բազում հաղթանակներ, ոչ մի գոլ չթողնես մտնի քո դարպաս, հա՜…
Քեզ ուղարկում եմ Անգլիայի կախարդական աշխարհից գրքեր, որոնց հերոսը քեզ նման է, քո տարիքին է: Կկարդաս ու, երբ Անգլիա գնաս, այցելես Չելսիի խաղադաշտ, Հարրի Փոթերին՝ քո նոր ընկերոջը կայցելես ևս:
Սիրով՝ քո Ձմեռ պապ

Դավթի Ձմեռ պապը գնաց, ինձ ու Դավթին թողեց Հարրիի հետ՝ հայտնի գրքերով, պատմություններով… Կընկերանա՞ն Դավիթն ու Հարրին, կկատարվի՞ մեր ցանկությունը… Ո՛չ ես, ո՛չ Դավիթը չենք խոստանում: Լոռեցին կասեր՝ աշխատանք է պահանջվում…

Մենք սկսում ենք առաջին գրքից և հայտնվում գաղտնիքների սենյակում…
Ձմեռ պապը իրենից կախվածն արեց. Դավթի առաջին որոշակի ցանկությունը՝ նրա  ուզած ձյունը եկավ։ Տեսնեիք Աստղիկի ոգևորվածությունը։ Մենք այդ ժամանակ Քասախի ճանապարհին էինք, այցելել էինք Շուշիի Խաչատրյան-Նալբանդյան ընտանիքի մեր հարազատներին. հո չե՞ք մոռացել։

Հետևեք մեր ընթացքին, հաջողություններին։

Լուսանկարները Դավթի պատմությունից՝ Արմինե Աբրահամյանի

Առաջին լուսանկարը՝ Երանուհի Խլղաթյանի

 

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ա՜, դե լա՜վ, հասկացա՜…

Դավիթ Բլեյանի՝ հասուն ու հասունության արագությամբ ամեն անգամ զարմացնող մարդու օրվա պատումի՝ հայրիկի մանկավարժություն օրագրի հանրային կարիքը, վստահ եմ, կա… Օրեր առաջ գեղարվեստի հարթակում Դիանա Գևորգյանի հինգ տարեկանների մայրիկները՝ երիտասարդ-բարեկիրթ, հենց

Անձանձրույթ-ուրախ կիրակի` Դավթի պարգևած․․․

Ես հիմա ավելի հաճախ-պարբերական եմ մոտենում Դավիթ Բլեյանին, երբ քնած է: Հենց զարթնում եմ, երբ հարկ է իրեն արթնացնել-անկողնուց հանել․․․ Երկարել է մեր հերոսը. բա՜ց, ներքնակի վրա փռված, իր բոյը,

Դեպ անհայտը սուրբ, աշխարհքը պայծառ…

Հեգելը՝ Նունե Մովսիսյանի միջոցով, փոխանցել է կրթահամալիրին թռիչք՝ մտքի, սրտի, հավեսի ճախրանք: Ես էլ ահա՝ այդպիսի թռիչքի համար նոր հարթակներ հայթայթել-նվաճել-մաքրելով եմ զբաղված. Գեղարվեստի տանիքը՝ չէիք հավատում, Արման Գրիգորյանը՝ իր