Իսկ այս շաբաթ երեկոն Նազենի աստղ Հովհաննիսյանի հետ նախատեսված էր. ես, Արմինեն ու Դավիթը պատրաստվել ենք օրվան. մտերմիկ-հարազատական իդիլիա-միջավայրում, անշտապ, գլխավորը` որ մարդկային վայելքին անգամ պատահարը չի խանգարում: Բոլորս պահքի մեջ ենք ու պահոց սեղանը զարդարում է մեր բնակարանը: Ես ուշադիր եմ. սեբաստացի ուսուցիչների, պատանիների մեջ էլ ավելանում են պահեցողները. Նարեկ Սահակյանը, հանուն սեբաստացիների սննդի կազմակերպման` նշանավոր դարձած հայցի մեջ կարևոր տեղ է հատկացնում պահքի մեջ գտնվողների և չգտնվողների հավասար վիճակի ապահովմանը: Նազենին, որքան էլ նշանավոր, բազմազբաղ` միշտ խնամված է, թարմ, գրավիչ-հեղինակային լուծումներով… Նազենին միշտ հետաքրքրված է կրթահամալիրով, մեր հոգսերով, գործնական տրամադրված՝ իր հեղինակությամբ, կապերով, իր մասնակցությամբ կոնկրետ օգնելու քեռու, Գոռի, Սերժի առաջադիմության դպրոցի ընթացքին… Ինձ կոնկրետ կարևոր է իր վարած նոր հեռուստանախագիծը՝ «Ամենախելոք»-ը, մենք լսում ենք միմյանց. հեռուստանախագիծը այնպես է մտածված, կազմակերպված, որ առաջիկայում իրադարձություն կդառնա…

Մեր Անի Հովհաննիսանի նվիրած գնացքը, պարզվում է, մարտկոցով անձայն երթևեկելով` կարողացավ շաբաթ երեկոն Դավթին ու իր աստղ քույրիկ Նազենիին օրորել նաև…

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Օրվա քաղաքական գիրը

Երբ տուն մտա, Դավիթն ու Արմինեն, տեղեկացված իմ օրվա մասին, ինձ սպասում էին… Ասում եմ. – Դավիթ, իրիկուն է, չլողանա՞ս… Խեթում է. – Իրիկուն չի, գիշեր է… Իսկական Սասունցի Դավիթ…

Իսկական խելառի պես, խելառի կյանքով

Ո՛չ եղանակային անորոշությունը, ո՛չ սկսող անձրևը, ո՛չ հոգսաշատ օրվա հոգնությունը, ո՛չ իմ ոչ մարզական- քաղաքացիական հագուկապը, ո՛չ իմ օրվա գրի ավարտի հետ կապված հոգսերը չկասեցրին իմ որոշումը. ուրբաթ օրը՝ երեկոյան

Երեխայի առաջին կրթիչների՝ ընտանիքի ու զորեղ միջավայրի մասին…

Որպես կամակոր երեխա՝ իմ ծննդյան առիթով, հոբելյարի իրավունքով ես ստացա այն, ինչ իրոք ուզում էի. այսպիսի կրթական շքերթ՝ Մայր դպրոցի սրահում, 200-ի չափ դեղձ ուտող 5-6 տարեկան սեբաստացիկներ՝ Մարմարյա սրահ-կրթական