— Ես մեր տան հաքերն եմ… Ինչ լինում է ձեր թվային գործիքների հետ՝ ինձ ասեք,- հայտարարում է Դավիթ Բլեյանը ու ընդամենը վայրկյաններ ծախսում իմ-մեր նոթբուքի թերությունը վերացնելու վրա…
Իսկ հաքեր Դավիթը դարձել է դպրոց-պարտեզում՝ իր ընկերներից-ուսուցիչներից, ինտերնետից սովորելով… Դուք էլ կարող եք դիմել հաքերին մեր, նա պատրաստակամ է:

Մեր տան զարթուցիչը՝ որպես ճռվողյուն-դայլայլ առավոտյան 6-ից 7-ը, Աստղիկն է… այնքան, մինչև մայրիկը այլ ճար չի ունենում, արթնանում է, կաթիկ տալիս, որ Դավիթն ու Արմինեն քնեն ամենակարևոր րոպեները, մինչև 7։30 իմ վերկացնելը:

Ինձ մնում է հաքեր Դավթին համոզել, որ կազմակերպի Աստղիկ զարթուցիչի ուղիղ եթերը առավոտյան, որը կգա փոխարինելու իմ պատում-գրին ամենօրյա, կամ կդառնա իմ գրի, նրա ընթերցողների ազդակը…

Աստղափայլ շարքը՝ Արմինե Աբրահամյանի:

Շուշան Բլեյանի այսօրվա համերգը կրթահամալիրի «Սեբաստիա» դահլիճում հաստատ բուժիչ ազդեցություն է ունենում ինձ վրա, ինչպես Լիլիթ Բլեյանի վաղվա համերգը… Որոշված է հանգամանքներով. եղբայր ու քեռի Դավիթ Բլեյանը օժտված քույրիկների համերգային-արտիստական-արվեստագիտական գործունեություն մեկենասությունը պիտի երաշխավորի: Հաստատակամ է դա անելու ճարտարապետությամբ-շինարարությամբ. թող անի:

Կարմրահերների մասին mskh.am-ի առաջին էջում «Առավոտ լուսո»-ի այս հաղորդման դիտումը, որ առանձնացրել էի, շեղեց իմ գրի ընթացքը: Սեբաստացի մեր կարմրահեր Մանե-Նարեի մայրիկին տված խոստումը ամոթ առաջացրեց… Մեր Սյուզան Սարգսյանը «Տարբերվողները» հեղինակային նախագծով է հանդես գալիս. այսօր հենց այդ օրն է, որ կզրուցենք, պայմանով, որ մեր զրույցը եթեր կհեռարձակվի իմ այսօրվա պատումում… Հավանում եմ և իր սկսած հաղորդաշարի բոլոր նյութերը դիտել եմ, և իր կարմրահերներին, առանձնահատուկ են բոլորը, հավանեցի, և՛ հաղորդումը՝ իր միջավայրով, կրթահամալիրի Բանգլադեշի Արևելքում:

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=Ddj5CBKThrQ]

Ֆոտոխմբագիր՝ Սոնա Փափազյան
#1634

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Թարմ-թեթև է ճամփորդի իմ հոգին…

Երբ սովորականի պես, 1057-րդ անգամ անընդհատ, ցերեկը ժամը 3-ին մոտ իմ բլոգում կլուսարձակի օրվա գիրն իմ, մենք Թիֆլիսում կլինենք… Յուրա Գանջալյանի սիրալիր առաջնորդությամբ, Արմինեի ու Դավթի հետ։ Ճամփորդական դիտարկումներն իմ

Գիրն իմ կպչուն՝ այս սարդոստայնի պես․․․

Իմ շատախոսությունը ես չեմ հավանում․ հետո մնում է իմ ականջներում, մինչև ջնջվում է․․․ անախորժ կյանքի ժամեր եմ ունենում ականջներումս մնացած աղմուկի հետ․․․ Դավիթ Բլեյանը երեկ, Ռոզալիա ավագ ազնվական հարսիս ճանապարհման

Հե՜յ, ով կա այդտեղ… գոնե մեկնումեկը… Գրում եմ ես…

Նոյեմբերն այս մեկնարկեց տպավորիչ՝ անձրևով-ձյունով-ձնհալով. ինչպիսի՜ տերևաթափով… Մեր շենքի ու Սպենդիարյանի անվան երաժշտական դպրոցի արանքում, Չայկովսկու փողոցի վրայի՝ Արմինեի մեքենայի կայանատեղին դեղին-մեծ-պայծառ խաշամ-ծածկ է ստացել… Այսքա՜ն տերև էր մնացել ծառին…