Իմ օրագիրը, իմ բլոգապատումը 2019-ին կլինի անընդհատ․․․ Նախածննդյան-Սուրբծննդյան օրերին հունվարի ես կպատմեմ, կգրեմ, եթեր դուրս կգամ արտակարգ․․․

01․01․2019, ժամը 11։00

Դավիթ Բլեյանը իմ ուղեկցությամբ մտնում է լողարան․․․ Դժվար է հանվում․․․
— Դավի՜թ, ինչո՞ւ ես դժվարացնում շոր հանելը․․․
— Հանվելը հավես ա, դժվար չի, հագնվելն ա դժվարը․․․

Լողալուց հետո, իմ գրկում, սրբիչի մեջ կոլոլված է..
— Գիտե՞ս,  Դավի՛թ, մարդիկ քանի՜ հարյուր-հազար տարի առանց հեռախոսի-բջջայինի խոսել են, հաղորդակցվել։
Դավիթը Ձմեռ պապից սմարտֆոն է ստացել։
— Գիտեմ, իրենց համար խոսելը հավես ա եղել, հիմա հավես չի։ Իրենց քարանձավները խոսելու համար էին, ոչ թե ապրելու․․․ Հիմա բնակարանները ապրելու համար են, ոչ թե խոսելու․․․

Բազմոցին Դավիթը մայրիկի օգնությամբ հագնվում է․․․
— Մայրի՜կ, նույն բանը արդեն տաս անգամ ասում ես․․․
— Հա՛, բայց ի՞նչ օգուտ, բան չի փոխվում․․․ Դավի՛թ․․․
— Փոխվում է, փոխվում է, թե չէ չէիր ասի․․․

Լուսանկարները՝ Արմինե Աբրահամյանի։

2019-ի՝  Նոր տարվա իմ առաջին տեսանյութը, որպես Աստղիկ ու Դավիթ Բլեյանների ուղերձ-թարգմանություն, երախտագիտության խոսք յուրաքանչյուրիդ։ Ձմեռ Պապի՝ ձեր հավաքական զորության-հոգատարության համար՝ ձյուն-ձմեռով իր ջերմության ու կոնկրետության համար, Աստղիկին-Դավթին ուրախություն պարգևած նվեր տարվա և նվերների համար․․․

01.01.2019-ի առավոտ․ Աստղիկ Բլեյան
Տեսանյութեր Արմինե Աբրահամյանի։

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=FQx9CjcNRPg]

Կլոդ Դեբյուսի․ կատարումը՝ Շուշան Բլեյանի։

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=ix0XZNC3JI0]

#1541