Հոգնած հասարակությունից պահանջում են նոր զոհողություններ: «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նման տեսակետ հայտնեց «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանը։

«Ապրիլյան պատերազմը սոդոմ-գոմոր էր,  դա հաղթանակ չէր: Ադրբեջանը շփոթը հաղթահարեց, բայց մենք․․․ հիմա էլ մի նոր դոզա կավելացնեն, հասարակությանը դա՞ է պետք: Մենք չհայտարարված պատերազմի մեջ ենք: Ադրբեջանի հետ պետք է հարգանքով խոսել: Այս 20 տարիների ընթացքում պետք է ասեինք մեր հարևաններին ինչ ենք տեսնում: Անեծքը, սոսկ մերկ ցանկությունները նկատի չունեմ, մենք պետք է լուրջ վերաբերվենք հարևան պետություններին:Ամեն րոպե պատերազմի վտանգը առաջանալու է»,-նշեց Բլեյանը:

Նրա կարծիքով՝ մեր հասարակությունը սեփական կենսափորձի ամենամեծ ձեռքբերումն ունեցել է 1990-ից 92 թվականին, իսկ հիմա մեր հասարակությունը հոգնած է և նրանից պահանջում են նոր զոհողություններ:

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=8VgRJd_mYRM?rel=0]

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Աստված է՛լ բեթարից ազատի

Ես ուզում էի շոգին հեծանիվ քշել. ես շատ էի ուզում երեկվա շատ շոգին հեծանիվ նստել՝ ես միայն դա էի ուզում… Հեծանիվն ազատություն է, ու ես ինքս իմ հեծանվի հետ դուրս

Եվ ողորմեա քո արարածոց և ինձ՝ բազմամեղիս…

Այն, ինչ ուզում եմ ու կարող եմ հիմա ձեզ պատմել, որ չպատմեմ, հետո ինչո՞ւ պիտի պատմեմ… 1992-ի հուլիսին ծանր շրջան էր Արցախում… Ադրբեջանի ջոկատները-զորամիավորումները մտնում էին Մարտակերտ… Մարտակերտցիներն ընտանիքներով, մեծով-պստիկով

Տիրոջն ընդառաջ ու հեծանվի վրա…

Փետրվարի 13-ին, ժամը 16-17-ի արանքում, երբ Տեառնընդառաջի կիրակին էր ամենուր բոցկլտում, ես 2016-ին առաջին անգամ հեծա իմ անվավոր ձին…Թեթև և սլացիկ, Մեդիակենտրոնից մինչև մեր տուն` Խանջյան, Երևանի աշխարհագրական կենտրոն, ծիսական