Կարող ենք, ասել է թե՝ պարտավոր ենք. ապրո՞ւմ ենք, չէ՞: Ահա, մեր սիրելի ուսուցիչ Մարինե Ամիրջանյանը երրորդ բալիկն ունեցավ՝ Գրիշա անունով… Ո՛չ տուն ունեն, ո՛չ կարգին ապրուստ, հիմա էլ՝ ֆիզարձակուրդի նպաստը… Կեցցե´, որ ունեցավ մեր Էմմային, Նարեկին եղբայրիկ…
Կարող ենք, ասել է թե՝ պարտավոր ենք
Explore More
Սեբաստացու գործատու հուլիսին ասենք` բարով եկար…
Հուլիսի 1-ին երկարատև-անկողնային-անկասելի, մաշող, կյանք դարձած հիվանդության մաքառումից հետո մեռավ-քնեց, հանգստացա՞վ Թաթոս Բլեյանը՝ իմ Էդվարդ ավագ եղբոր ավագ որդին, Արամ Բլեյանի հայրն ու Էդվարդիկի պապը, Արթուր և Պետրոս (Յուրա) Բլեյանների եղբայրը…
Նոր դպրոցի նորաբաց նախակրթարանի նվեր-լողավազան
Կարևոր էր, որ սեբաստացի ուսուցիչների հեծանիվ բարձրանալու 1-ին խմբի պարապմունքը կայացավ երեկ, օրվա վերջում: Մեր նոր գործընկերը՝ մանկապատանեկան մարզադպրոցը՝ իր ղեկավարներով, մարզիչներով, բարեխիղճ-սիրով պատրաստվել էին 1-ին հանդիպմանը, 12-13 սկսնակ հեծանվորդ-ուսուցիչներ
Գիր կրկնակի մեռելոցի երկուշաբթիի, որ կոչեմ ապրողաց…
Ինչո՞ւ կրկնակի մեռելոց՝ գիտեք. այսօր հողին ենք հանձնում իմ եղբայր Թաթոսին… Այսքանը. ավելին կարդացեք իմ գրերում՝ «Գիրք ազգաբանության Դավիթ Բլեյանի՝ Աշոտի որդու», «Հեծանվով, քայլքով, բարձունքին՝ մշտական ֆիզիկական շարժման ու մտավոր