Եվ քանի որ ինձ արդեն լսել եք Չարենցի հուշարձանի մոտ, տասնյակ ու տասնյակ սեբաստացիների հետ. ով չի լսել, թող կարդա «Առավոտ»-ում, լսի «Շանթ»-ի կիրակնօրյա թողարկումը կամ էլ կարդա իմ վաղվա գիրը….

Եվ քանի որ անցնող շաբաթը հագեցած էր. ամեն մեկը կարդալու արժանի, բաց թողած քանի˜ նյութ կուտակած կլինի: Եվ մի այդպիսի շաբաթ էլ առջևում է…

Եվ քանի որ Դավիթն ինձ բռնել է ու բաց չի թողնի. Չարենցից պրծում կա, Դավիթից չէ…

Այսպիսի կիրակիին ուրիշ խոսքեր ավելացնելն անպատեհ է ու անտեղի… Ես բավարարվում եմ իմ մեդիագրով-մեդիազրույցով, որ ունեցել եմ շաբաթներ առաջ (այդ մասին պատմել եմ), asekose.am-ում. ամբողջը` չգիտեմ, բայց առաձին կտորներ ոչ միայն իմ մասին են, կարող են հետաքրքիր լինել շատերին:

Մենք էլ Դավթի հետ զբոսնենք-թափառենք Չարենցի քաղաքում:

Լուսանկարները` Գագիկ Շամշյանի:

#611

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Վճռական օր 304 պալատի ընկերության «Տիար&Գևորգ» քոմփանիի առողջագիտական զարգացումներում 

Մենք ձեզ խոստացել ենք առողջաբեր 21-22-23 ապրիլ՝ կանաչ—կարմիր—կապույտ աշխարհ։ Առավոտյան առողջատու լուր էր. ահա 8։30-9։00-ի տվյալները՝ միջինացված ընկերության համար․   

Արտով երգով կանցնի մեր ճամփան…

Գրիգոր Խաչատրյանն անուն կպցնելու վարպետ է։ Վերնագիրն իմ այս օրապատումի իրենից քաղեցի. Սեբաստացի ագարակի ճամփին, երբ կրթահամալիրի տեխնոլոգ-նկարիչների մեծ խմբով Գեղարվեստում Քնարիկ Ներսիսյանի ու Կարինե Մացակյանի նախաձեռնած Կլոր սեղան-տիտիկից հետո

Իմ այս գիրը՝ թվով 849-րդը չի գրվում, չի պատմվում, թխվում է, ինչպես պիցա…

— Ձեզ ինչ-որ բան բերեմ, հա՞,- մատուցողը՝ Պիկասոյին… — Հա, ատրճանակ,- անելիքը չիմացող հանճարը՝ խելահեղ, Մոդելյանիին ուղղված… Մոդելյանիի Ժանն արդարանում-բացատրում է մորը. — Առանց նրա ես կմեռնե՜մ… — Նրա հե՛տ