Սուս-փուս, անընդհատ, առցանց ու ֆիզիկական միջավայրում, ամենահաս՝ յուրաքանչյուր դեպքում՝ անհատական, թե՝ խմբով. հարմարվող, պատրաստակամ, նրբանկատ…Ո՞ւմ մայրենիի ուսուցիչը չէ Սուսան Մարկոսյանը, ո՞ւմ հետ համահեղինակ չէ, որպես մայրենիով մանկավարժության խմբագիր, գործըներ… բոլորիս սրտով քեզ լինի, յուրաքանչյուրիս երախտագիտությունը քեզ վերադառնա…Միշտ անբաժան, միշտ այսպես՝ պոստում, մանկավարժական ծառայության մեջ լինես, որ մեր հույսը քո վրա լինի… Միշտ միասին՝ մեր ընկեր Սուսո ջան:
Մեր Նորայր Ասատրյանն է հայտարարում «Լապտեր» պատանեկան ամսագրում, ես էլ շարունակում եմ վերնագրով Նորայրի իմ թվով 1061-րդ գիրը… Հիմա դա այլևս քթի հարց չէ. հիմա սկզբունքի հարց է՝ կրկնում եմ ես
Ի՜նչ լավ է, որ ներքևում, մեր բնակելի շենքի 1-ին հարկում, աստիճանավանդակի թաքստոցում հեծանիվս է պատրաստ սպասում. ով հետևել է իմ երեկվա, երեկ չէ մեկէլ օրվա գրերին, կենթադրեր, որ այսպիսի տրամադրությամբ
Երեկ իմ թղթերի մեջ տեսա մի գրառում, որ գիր չեկավ այդպես էլ․․․ Իրիկունը ուշ, որ կարդացի, հիշեցի․․․ Ռափայել Պատկանյանի նշանավոր բանաստեղծության չորս տողը, որ արտագրել էի սոցցանցից՝ Էդգար Էլբակյանի գրառում որպես․․․