Սուս-փուս, անընդհատ, առցանց ու ֆիզիկական միջավայրում, ամենահաս՝ յուրաքանչյուր դեպքում՝ անհատական, թե՝ խմբով. հարմարվող, պատրաստակամ, նրբանկատ…Ո՞ւմ մայրենիի ուսուցիչը չէ Սուսան Մարկոսյանը, ո՞ւմ հետ համահեղինակ չէ, որպես մայրենիով մանկավարժության խմբագիր, գործըներ… բոլորիս սրտով քեզ լինի, յուրաքանչյուրիս երախտագիտությունը քեզ վերադառնա…Միշտ անբաժան, միշտ այսպես՝ պոստում, մանկավարժական ծառայության մեջ լինես, որ մեր հույսը քո վրա լինի… Միշտ միասին՝ մեր ընկեր Սուսո ջան:
Հուլիս-օգոստոսի, հատկապես այս օրերի օգոստոսի, ամենից շատ լսվող արտահայտությունն է. «Ո՜ւֆ, էս շոգի հետ ի՞նչ անենք, էս ի՜նչ շոգ է, սպանեց», ու այսպես շարունակ, իրար նման… Առօրյա, ամեն հուլիս-օգոստոսին կրկնվող,
Միշտ եղել է ու կա՝ մեզանում-ձեզանում… Նախ՝ «ողջույն» ու հետո՝ «շնորհակալ եմ»: Մեզանում բարյացակամության մեծ պակաս՝ ընտանիք, հավաքանի, հասարակություն ստեղծող այս ատաղձի… Առանց առիթների, որպես առօրյա ծանոթի-անծանոթի նկատմամբ բարյացակամ լինելու
Ես հիմա ավելի հաճախ-պարբերական եմ մոտենում Դավիթ Բլեյանին, երբ քնած է: Հենց զարթնում եմ, երբ հարկ է իրեն արթնացնել-անկողնուց հանել․․․ Երկարել է մեր հերոսը. բա՜ց, ներքնակի վրա փռված, իր բոյը,
