Սուս-փուս, անընդհատ, առցանց ու ֆիզիկական միջավայրում, ամենահաս՝ յուրաքանչյուր դեպքում՝ անհատական, թե՝ խմբով. հարմարվող, պատրաստակամ, նրբանկատ…Ո՞ւմ մայրենիի ուսուցիչը չէ Սուսան Մարկոսյանը, ո՞ւմ հետ համահեղինակ չէ, որպես մայրենիով մանկավարժության խմբագիր, գործըներ… բոլորիս սրտով քեզ լինի, յուրաքանչյուրիս երախտագիտությունը քեզ վերադառնա…Միշտ անբաժան, միշտ այսպես՝ պոստում, մանկավարժական ծառայության մեջ լինես, որ մեր հույսը քո վրա լինի… Միշտ միասին՝ մեր ընկեր Սուսո ջան:
«Ճշմարիտը փնտրելու համար միշտ պատրաստ պիտի լինել հաղորդակցության եւ այդպիսի պատրաստակամություն ակնկալել ուրիշից։ Ամեն ինչի մասին լրիվ բացահայտ կարելի է խոսել նրա հետ, որ իրապես ձգտում է ճշմարիտին, հետեւաբար հաղորդակցությանը (ինքը
Նարեկացու Երգ երգոցի մեկնությունն եմ կարդում, Վարդան Ֆերեշեթյանի աշխարհաբարացմամբ, Սուսան Մարկոսյանի ձեռամբ ստացած։ «Երգ երգոց» նշանակում է օրհնությունների օրհնություն այնպես, ինչպես մենք սովոր ենք խորանի սուրբ սեղանը կոչել սրբությունների Սրբություն,
Չափահաս մարդը՝ երևանցի ուսուցիչը, կանգնած Բաղրամյան-Պռոշյան խաչմերուկին, չգիտի, քայլելով մինչև մեքենաների ճանապարհով կիրճի աջ շրջադարձը, չի տեսնում՝ ո՛ր կողմում է Զանգուն։ Կիրճը-գետը ծածկել են մի տեսակ հետևողական քաղաքաշինությամբ՝ Պռոշյանով մինչև
