25 years ago in 1990 the Supreme Council of Armenia all of a sudden revived after a seventy-year dead period: 215 delegates got the confidence vote as the supreme power of the republic and took up the responsibility for the third republic of Armenia. I was one of them. It was this Supreme Council that adopted the Declaration of Independence, consistently and bravely put it into life, worked out and adopted the legislation of the legal country, the Constitution of the year 1995. On these days in 1990 a group of delegates of the Supreme Council initiated what today’s National Assembly should do now. Why aren’t you doing it? Why don’t you turn to the sources of parliamentarism of our modern history. Especially at this stage of constitutional amendments, when it is declared that transition to entire parliamentary governance is performed. We had such a governing system in 1990. Why don’t my friends and I, the founders of parliamentarism in Armenia, get a proper invitation? Why should a group of boys do that like club members, with the purpose to meet each other… What about the state?
From Death to Revival
28.09.2015
0 Comments
Explore More
Don’t pass by and don’t hurry: there is a problem, solve it!
The big advertising poster on the Sebastia-Bagratunyats intersection bridge which says “Do not pass by”, doesn’t seem to stop me. I am on my bicycle, speeding up I point to
Գրագիտությունը՝ որպես ուղիղ ճանապարհ ազգային համաձայնության
Քանի որ ազգովի մեր Ամուլսարի հետ կապված մի քանի փաստաթուղթ ենք կարդալու, իմ բլոգում իմ ընկերների աջակցությամբ հավաքում եմ ազգային ընթերցարան։
Ազգային կրթությունը անձի կրթվածության չափանիշ
Հայոց ավանդական դպրոցի նորոգման ծրագիր Ընդունվել է «Հայոց համազգային շարժում»կազմակերպության հիմնադիր համագումարի մասնաժողովի կողմից Մեր իրականության բացահայտ ճգնաժամը հետևանք է նաև կրթության ու մշակույթի գործի անհաջող դրվածքի: Ազգային, պետական, հասարակական
