Իսկ Մարթա Ասատրյանն իր վարժարանային էկո խմբով հիացնում է… Սա էլ շարժում է՝ կեցցեք… Ի՜նչ խաղ է Թբիլիսիում պատանեկան բնապահպանական-հայ-վրացական բարեկամության, որ հիմա պարտադրել են մեր վրաց ընկերներին… Ամենուր են սեբաստացիները Թբիլիսիում… Իսկ այս հայ-վրացական կրթական շարժմանը միանում է Մարգարիտ Սարգսյանի նախագիծը՝ գրավում ենք Բաթումիի ծովափնյա ճամբարները… Մինչև Կայը իր ռոք խմբով երևանյան շարժման առաջ ելույթ չունենա՝ բաց չենք թողնի… Ա՜յ քեզ մեկնարկ՝ հենց Բաղրամյան պողոտայից:
Ա՜յ քեզ մեկնարկ՝ հենց Բաղրամյան պողոտայից
Explore More
Մեզ ամենից շատ ոգի է հարկավոր
«Սովետական դպրոց», 1987, 13 օգոստոս Մոտեցող 1987-88 ուստարին ինձ ամանորի գալուստ է հիշեցնում. նույն փութաջան, բայց հանդիսավոր նախապատրաստությունը, օրերի հետ մեծացող նույն անհանգստությունն ու ուրախությունը, սպասվող անսովորի գրգիռը, նույն ծանոթ-ուռչող
Հրամայել, թե խնդրել… խնդրելով հրամայելու մասին է իմ 649-րդ գիրը
Իրոք, երբ յուրաքանչյուրն իր կյանքում-աշխատանքում իրացնում է իր իրավունքը, շարունակ աճող փոխօգնության-ներառման-փոխադարձ հարգանքի սեբաստացիական աշխարհում… ինչո՞ւ արևին կամ անձրևին չխնդրել` հրամայելու փոխարեն… Ինչո՞ւ չխոսել-չգրել-չպայմանավորվել, երբ մշտական հաղորդակցության այս միջավայրը կա,
Ոտքով, հեծանվով թե ձիով, օդում թե ծովում՝ գլխավորը նպատակից չշեղվելն է
Ինքնավստահությունը, որով հանդես եկավ Ավագ-դպրոց վարժարանի ղեկավարումը ծափերով ստանձնած Մարթա Ասատրյանը «ԱՐ» TV-ի «Ճանապարհ» հեռուստանախագծում, լավ նշան է: Ես որոշում ընդունելիս չեմ կասկածում. ի՞նչ է նշանակում անհամոզիչ-չմտածված որոշում, անվստահ ղեկավարում,