… ամենավտանգավոր հարցում չի կարելի խաբել։

Radar Armenia-ի «Radar զրույց» հաղորդաշարի հյուրը Աշոտ Բլեյանն է։

Նա անդրադարձել է Հայաստանի շուրջ տեղի ունեցող զարգացումներին, խոսել ղարաբաղյան հակամարտության, ադրբեջանցիների և թուրքերի հետ համակեցության, ղարաբաղյան շարժման, հաղթանակի, հասարակության և պետականությանն սպառնացող վտանգների մասին։

Աշոտ Բլեյանի խոսքով՝ յուրաքանչյուր հայ ինքնության փակուղու մեջ է։ Ասում է՝ 2020թ. պատերազմից խելքի չի կարողանում գալ․ կատարվածն անձնական մեծ ողբերգություն էր. «Անկողնային էի, վեր կացա, ուզում էի ինչ-որ ձևով կանգնեցնել գաղթը, բայց չգիտեի՝ ինչպես»։

Խոսելով հաղթանակի մասին՝ Բլեյանը պարզաբանում է, թե իր պատկերացմամբ որն էր այն. «Հաղթանակ ասելով՝ հասկանում էի Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ համատեղ ապրելու բանաձևի հաստատումը։ Հասկանում էի՝ ճակատամարտում հաղթելով չի ավարտվում, դրանով սկսվում է։ 7 շրջանները մեզ ներքաշեցին երկարատև պատերազմի մեջ, որի ճակատամարտը ողբերգական կորուստներով շահել էինք։ Արցախյան շարժման ոգևորությունը, թույնը, թմբիրը, դոզան շատ էր ուժեղ՝ ռեալությունը պահպանելու համար։ Ստատուս-քվո կոչվածը, որը տիրապետել է 1994-ի մայիսի 12-ից մինչև 2018թ., ես չեմ հասկացել։ Դա լուծում չէ, խորացնում է վտանգը, դարձնում խնդիրն ավելի անլուծելի, հասունացնում է պատերազմը, նոր ճակատամարտը, որը չգիտես՝ քո օգտին է լինելու, թե ոչ»։

Նրա խոսքով՝ խնդիրը հայերի և ադրբեջանցիների համատեղ ապրելու պարտադրանքն է. «Այսօր էլ օրակարգում է ադրբեջանցիների և թուրքերի հետ համատեղ ապրելու խնդիրը։ Ադրբեջանի վրա կարող ենք ազդել մեր ներքին համերաշխությամբ»։

Մանրամասները՝ տեսանյութում

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=MknLGweZYis?si=eThj3v4HQLpNtfY7]

Աղբյուրը

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Էլեկտրիկ Երևան 

2016թ. պայքարի Խորենացի 2018թ. սիրո և համերաշխության հրապարակ Պողոտայի շարժումն իմ օրագրում 23.06.2015 Այսօրվա համար էի գրել կարծես երեկվա իմ գիրը. մինչև լույսը չբացվեց, չիմացանք մեր գլխին գիշերհանա եկածը։ Իմ հունիսյան մանկավարժական պատումի անիվն

Այ, այսպիսի Պապ ունի Հռոմը՝ Ֆրանցիսկոս անունով

Այ, այսպիսի Պապ ունի Հռոմը՝ Ֆրանցիսկոս անունով, ով պատմել է՝ համարյա 25 տարի, 1990թ. հուլիսի 15-ից, հեռուստացույց չի նայում, հավատարիմ Կույս Մարիամին իր խոստմանը: Նա ավանդական պապական սենյակները Վատիկանում փոխել է

Մարտի 8-ին

Ափսոս, որ մարտի 8-ին կինը կնոջն ավելի հաճախ թանկ-էժան-անվճար ծաղիկ նվիրելուց այն կողմ չանցավ… Կանանց իրավունքի համար պայքարի օրվա որևէ հետաքրքիր նշույլ-ներկայության ես չհանդիպեցի Յուլիսիս-Դավթի հետ իմ շրջագայության-թափառումի ողջ օրվա