Օրը սկսեցինք որոշված Դդմաշենի Սուրբ Թադևոս վանքում, հա, վանք՝ գործող, բաց, ուխտավորի համար․․․ Բլեյան դպրոցի հյուսիս-գեղարվեստի սեբաստացիների խումբը պայմանավորված մտավ գյուղը նշանավոր, որի եկեղեցին միայն 7-րդ դարի է, իսկ եկեղեցուց ձգվող գերեզմանները․․․ 

Տիգրանյանին ու իր սաներին թողնենք որոշումը․․․ Լսեք՝ դաշտում, եկեղեցամերձ կանաչ աշխարհում, Դդմաշենի պատմության ուսուցիչը որքան կիրթ պատմում է սեբաստացիներին Դդմաշեն համայնքի  ամենակարևոր բաների մասին․․․ Հրազդանի հունով ձգվող սրբություններով, արժանի մարդկանցով։ Այս խորոտիկ կնոջ մեջքին էլ՝ 1937թ․ ստալինյան նահատակների եզակի հուշարձանը։  

Ապրիլ 24, առավոտ, 304 պալատի կրնկի վրա բաց պատուհանով ուղիղ եթերում երկու ընկեր, երրորդը՝ դուք եք, մեր հավատավոր, կանաչ թեյ ենք խմում, ու այս պատմությունը 6 րոպե 20 վայրկյանից գնում է․․․ Ի՜նչ ձայներ, ի՜նչ երաժշտություն, ճիչ-ուրախություն, ոնց է մեր տղան փողը փչում, ոնց են միասին աղոթում-երգում․․․ այսպիսի ապրիլ առողջարանում։ 

Հետո էլ անցնում ենք Աստղիկ Բլեյանի ու իր 30 ընկերների աշխույժին արևմուտքի պարտեզում։ Շարունակությունը՝ օրվա օրացույցով զարմանալի՝ Սվետա Ճաղարյանի ու իր ընկերների նորացված երաժշտության ուսումնական կենտրոնից, մայր դպրոցի փառատոնային պուրակից։ Եղեք մեզ հետ ամբողջ օրը։ 

#2046 

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Զարգացնող ավանդույթի ուժը

Մեր Տոն-ուսումնական նախագծի 6-րդ օրը, հարիսայի ծեսը, խաղաղ-ուրախ-միաբանող եղավ. ո´չ մի լարում, ո´չ մի արհեստականություն չնկատեցի, չզգացի: Ստացվեց՝ ինչպես շաբաթն էր, այնպես և շաբաթ օրը: Սա ընդհանուրիս համակած տրամադրությունն էր

Տուտուզները դեմ արած շփոթված, թե իրենցով հիացած բոլոր մեծերին…

Կարելի է պատկերացնել այն հետևանքները, որ մնացին մեր տանը Դավիթ Բլեյանի, իր Սոնա քրոջ ու Արմեն եղբոր իրիկնային հանդիպումից… Տեսնել էր պետք միասին լինելու այն խրախճանքը, երբ չորս, վեց և

Լավ լուր է, թող ճախրի…

Չգիտեք՝ իմացաք, իմացաք՝ տարածեք․․․ Լավ լուր է, թող ճախրի։