Ծերությունը կարո՞ղ ենք դիմավորել առանց ափսոսանքի…

Դավիթ Բլեյանը գեշ երազից բարձր կանչում է. ես երկա՜ր, շատ երկար եմ քնել․․․ Այսպիսի կիրակի է։ — Էս մեր հայրիկը ե՞րբ է իմ սենյակը սարքելու,- անհանգստանում է Դավիթ Բլեյանը։ Արմինե

Օրագիր – իմ օրվա գիրը

Ստուգելու փոխարեն ժամացույցին նայեք՝ 04-ին մոտ է, ու ես գրեցի 1-ին տողը: Այն բնակարանը, որտեղ ապրում եմ հիմա, հարմար է,ընդարձակ. գրասեղանի առաջ հայտնվում եմ առանց խանգարելու Դավթին, Արմինեին, Վահրամի զոքանչին:

Այս ամառը, աշունը, ձմեռը խրոխտ անցնելու շրջան է…

Որ գարունը կգա, չի ուշանա… «Խրոխտ»-ը կորել էր, երեկ սոցցանցով եկավ վերնագիր դարձավ, ոչ որպես «դուխով»-ի փոխարեն, ես եղել և մնում եմ կենդանի լեզվի կրողն ու ջատագովը: Պարզապես բառարաններ քիչ