Հենց դրա համար է մարդիկ, իմ ashotbleyan.mskh.am բլոգը, նրանում իմ նկարազարդ Օրագիրը, սրանում իմ  օրապատումը, որի 100-րդ գիրը կարդացե՛ք այսօր, կիրակի՝ ուղիղ ժամը 20:00-ին, իմ բլոգում: Կարդացե՛ք: Ինչի՞ համար եմ գրում, եթե պիտի չկարդաք: Ես գրում եմ ամեն օր ու յուրաքանչյուրի համար: Ասելիք ունե՞ք: Համեցե՛ք:

Սեպտեմբերի 30-ին, ժամը 17:00-20:00 կարող ենք հանդիպել մեր Ակումբում՝ Մեդիակենտրոնում, Րաֆֆու 57 հասցեում, Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու դիմաց: Սուրճ, միրգ, գինի, գաթաներ… Էլ ի՞նչ: Իմ ընկերները արանքում կնվագեն, կերգեն, կկարդան, կցուցադրեն: Էլ ի՞նչ… իմ ու քո պինչ:

Բլոգավար՝ Աշոտ Բլեյան

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Why Are The Moons Just One, And the Stars Are so Many

Davit Bleyan suggests passing on to autonomy: “Let him and his kindergarten group mates stay in the group room and pre-school teachers Ms Karine and Ms Meline leave the room.

Getting over the Ruins

The ruins are around us and also in us. They are so much in us that we have got used to them. The key objective of the programme of improvement

SOS Հայաստանի անտառը մենակ է մնացել

Տեսեք՝ ինչի հետ է մենակ մնացել Հայաստանի անտառը։ Ինչ-որ հատվածներում առանձին-առանձին արվող թրթուրազերծումը, ինչպես կրթահամալիրն է անում Արատեսում, կարևոր աշխատանք է, բայց հարցի լուծումը չէ։ Թրթուրն ուտում է Հայաստանի անտառները