Ձյան և անձրևի, կյանքի և անշարժության միջև՞

Ոˊչ երկնիշը, ոˊչ եռանիշը, 553-րդ համարի գիրն է, ոˊչ բուքը, ձյունը-տեղատարափը (հիմա գրում եմ՝ անձրևում է պատշգամբից այն կողմ), ոˊչ հին ու նոր տարին, ոˊչ համաճարակը՝ խոզի բերած գրիպով ու

Էրնեկ… ինչպես հայտնի երգում…

Էրնեկ ես ծառ եղնեի, Ձեր դռանը բուսնեի, Ձեր դռանը բուսնեի, Աման, աման, Դերիկո յար: Երեկվա ընդհանուր մանկավարժական հավաքից հետո, դրա ազդեցությամբ ես օրն իմ սկսում եմ՝ թերթելով գործողությունների (աշխատանքների) պլանը,

Հայրիկ, դու քեզ խելոք չես պահում

— Դավիթ, դու սրիկա ես,- զայրացած է մայրիկը… Դավիթը չի թողնում՝ լողանալուց հետո ականջները սրբի, դեղը չի խմում, որքան էլ՝ այն քաղցր է մոշի հյութի պես… Ամբողջ գիշեր մորն անհանգիստ