Իմ այս տեսանյութի հերոսին հանդիպեցինք Եղեգիսի կենտրոնում, երբ Վիգեն Ավետիսին ու Աշոտ Ասլանյանին ներկայացնում էի Օրբելյանների տապանատունը, իսկ 26-ամյա Սարգիսը իր Նիվա-ամենագնացով քշում էր ուլիկ-գառուկների խմբերին… 

Մենք պայմանավորվեցինք երիտասարդ մենատնտեսի հետ, որ օրեր առաջ գյուղի նոր դպրոցի շինարարությունում կորցրել է իր հորը… Հետաքրքիր է՝ ով է նա ու ինչպես է մեր օրերում տնտեսվարում-կենցաղավարում… 

Աշոտն առաջին անգամ է լինում Արատեսում, Վիգենը՝ երկար բացակայելուց հետո։ Նախաձեռնությունն իմն է. Արատես դպրական կենտոնի, դինամիկ կառուցապատման այս շրջանում օգտակար են և՛ Վիգեն գեղագետի աչքը, և՛ Աշոտ կառավարչի փորձը: Հետո վաղուց միասին չենք ճամփորդել… Ես պիտի դեռ հասցնեմ Սելիմ-Վարդենյացով ետդարձի ճանապարհին լինել Ծաղկունքում՝ մասնակցելու Գագարին նախագծով բնապահպանական ուսումնասիրությունների բացօթյա ներկայացմանը… Գոհ եմ, շնորհակալ  Ծաղկունքի հավաքից՝ բազմամարդ-մասնագիտական-հետաքրքրված լսարանից, ոլորտի մասնագետներն իրենց երկարամյա աշխատանքից այնքա՜ն կարևոր արդյունքներ  ներկայացրին, չափումներ, ձեռքբերումներ, նոր պայմանավորվածություններ… Կարևոր է այն լրջությունը, որով սեբաստացի ուսուցիչ-սովորողների մի խումբ  մասնակցում էր բնապահպանական այս հավաքին: 

Կարևոր էր Վիգենի ու Աշոտի հետ կարճաժամկետ-խիտ աշխատանքը Արատեսյան այցելության ընթացքում. աշխատանքը կունենա շարունակություն: Արատեսում, իհարկե, գլխավորը տարատարիք սեբաստացի խմբերի շարունակվող հերթափոխումն է՝ վստահ,  յուրային, միշտ կարոտով Արատեսի բնությանը… Արատեսի ջրերին, սարերին… 

Առցանց-հեռավար ես հետևում էի Գագարին նախագծով ֆուտբոլային անդրանիկ մրցաշարի նախապատրաստական  հավաքին դպրոցների-համայնքների ֆուտբոլասեր կազմակերպիչ-պատասխանատուների հավաքին Դդմաշենում… Լավ, ոգևորող սկիզբ է Գագարին նախագծի երիտասարդ մասնագետ Դավիթ Աբրահամյանի համար: Կարևոր է, որ կրթահամալիրն իր թիմերով լիարժեք մասնակցի  և՛ առաջնության կազմակերպմանը, և՛ խաղերին: 

Ծաղկունքի բնապահպանական հավաքին իմ անունով, բայց բարձր գնահատվեց կրթահամալիրի մենթորական գործունեությունը այս շրջանի։ Կեցցենք մենք։ Առաջիկա շաբաթը վճռական է Սևան-Հրազդան առանցքի շուրջ «Գագարին» նախագծով գյուղական ճամբարների և արատեսյան ռազմամարզական ճամբարում «Գագարանի» դպրոցների պատանիներին ընդգրկելու առումով։

#2082

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ամանորով սկսվող պատմություն

Սիրելի Ձմեռ պապիկ, ես քեզնից կուզեմ անակնկալ, քանի որ ամեն ինչ ունեմ: Ես ամենաշատը կուզեմ, որ շատ ձյուն գա: Սիրով՝ Դավիթից Բլեյան Ողջու՜յն, սիրելի ընկեր, սիրելի ՜ Դավիթ։ Ապրես: Քեզ

Մարդիկ ափի մեջ… Ու երանության մասին է գիրը…

Որպես տանտեր-տիար՝ դիմավորեցի մեծ խումբ մարդկանց՝ Հայաստանի տարբեր քաղաքների-գյուղերի մանկապարտեզների դաստիարակներ բոլոր կարգի, կրթահամալիրի հեղինակած հնգօրյա ուսուցման ծրագրով եկած… 50-ի չափ մեծահասակների կրթության կամավորներ, ի՞նչ սպասելիքներով… Օր առաջին, մայր դպրոց, մարմարյա սրահ.

Հեծանվով, քայլքով, բարձունքին՝ մշտական ֆիզիկական շարժման ու մտավոր ճիգի մեջ…

— Պա՛պ, բա շունիկները ո՞նց են աչքերը փակ ծնվում-ապրում… Իրենց մայրիկի ծիծիկները գտնում… Պա՛պ, քանի՞ օր են այդպես անտես մնալու… Դավիթն արթնացավ այդպես՝ Ռոքսիի քոթոթների պես, աչքերը՝ փակ, միտքը՝ արթուն…