Երեկվա օրը սկսեցի «Արթմեդ» բժշկական կենտրոնի թ. 10 պալատում, հարազատ մարդու՝ Համլետ Խաչատրյանի հետ։ 37 տարվա անընդհատ ընկերություն, միշտ հետաքրքիր, միշտ ասելիքով մարդ, ում նկատմամբ ես ունեմ նաև սովորողի երախտագիտություն…. Հեշտ ժամեր չէին։  Ի՞նչ չտեսած Տիարի համար արտասովոր վիճակ է…

Օրը շարունակեցի հարազատներիս հետ Նազենի Հովհաննիսյանի՝ իր նման խնամված, իր նման գրավիչ տանը։ Էմմա քրոջս՝ Նազենի-Էդիտա-Սուսան քույրիկներիս մայրիկի ֆիզիկական հեռացման այս օրը… մենք 2011-ից միասին ենք անցկացնում։ Էմմա ժողովողը շարունակում է մեզ հավաք պահել։  Քույրի՜կ ջան։

Արդեն ուշ, շատ ուշ գիշեր, շատ հոգնած, տպավորություններից ջնջխված՝ սիրելի ընտանիքով ստացանք Ձյունանուշիկի շնորհքին, վարքին արժանի այս նվերը. նվեր ոչ միայն մեզ համար։ Դիտեք և կհամաձայնեք։

Սիրով՝ սիրելի ընտանիքին․․․
Արմինե Թոփչյան

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=mwRyRVLI1ac?rel=0]

Իսկ ես շարունակեմ օրվա գրի անոնսը՝ հրապարակելով տարեմուտի իմ ուսումնական նախագիծը։

Կրթահամալիրի տնօրենի գրի տարեմուտի թողարկումները՝ ամանորի հանդիպումներ կրթահամալիրի TV-ռադիո խմբագրություններում՝ ուղիղ եթերով, զրույց-հարցազրույցով, տեսանյութ-նվերներով, շնորհավորանք նվերներով…

Սկսում ենք. դեկտեմբերի 21՝ օրը Արմինե Գյոնջյանի դասարան TV-ի հետ։

#1245

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ասողին լսող է պետք, լսեք…

Հա՛մ լսեք, հա՛մ տեսեք ձեր Տիարին… Զոռը գրելու գործիքը չէ. այս օրերին չի գրվում, զոռով հո չէ՜… Կարդալն էլ զոռով չի լինում, ո՞նց ձեզ զոռես… Փորձենք պատմել օրը կենդանի, որպես

Գիր-արդարացո՞ւմ…

Որ հավաստի լինի, որ ես հեծանվի վրա եմ, որ առողջության թերթիկի կարիք էլ չլինի։ Երեկ՝ օրվա վերջին, իրիկունով ես անցա իմ «հարդագողի» ամենօրյա ճամփան, և իմ  ու հեծանվի միջոցով ձեզ

Իմ բզով ծակած աչքերի շրխկոցով

Հիմա կպատմեմ-կավարտեմ իմ հերթական թվով 1385-րդ անընդհատ օրը-գիրը, կհագնեմ սեբաստացի շրջանավարտ 2018-ի Ադելի ու իր ընկերների ստեղծած հեղինակային շապիկը հեծանվորդ տիարի, Բանգլադեշի ճամփին կմասնակցեմ Հանրային ռադիոյի առավոտյան ուղիղ եթերին ու կշտապեմ