«Երբ դուք ասում եք, որ պարտադիր է առնվազն երկու օտար լեզվի ուսուցումը, ինչի՞ համար է դա պարտադիր։ Պարտադիր է Հայաստանը լքելո՞ւ համար։ Բայց Հայաստանն այսօր անապատանում է, և երկրագործությունը` որպես ուղիղ ճանապարհ, որպես պարտադիր տեխնոլոգիական հմտություն, հանրակրթության չափորոշիչների նախագծում այդպես էլ չի արտացոլված։

Ամառ օրով գնացեք՝ նայեք, թե դպրոցական շենքերի շուրջ եղած հողակտորներն ինչ վիճակում են»,- «Ա1+»-ի հետ զրույցում ասաց «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն, կրթության և գիտության նախկին նախարար Աշոտ Բլեյանը՝ անդրադառնալով ԿԳՄՍ նախարարության ներկայացրած փաստաթղթին։
Ա․Բլեյանի ներկայացմամբ՝ դպրոցում աշակերտի մոտ պետք է ձևավորել վարք, որ հոգատար լինի Հայաստանի յուրաքանչյուր քառակուսի մետրի նկատմամբ, որ այդ պատասխանատվության իրացումը չի կարող չլինել հանրակրթության խնդիր։
«Ավելին՝ 9-րդ դասարանն ավարտած ամեն մի աշակերտ պետք է սերտիֆիկատ ունենա, որ հողագործության, երկրագործության հմտություններ ունի։ Երկրի խնամքն է հայրենասիրությունը»,- ասում է նա։
Ինչ վերաբերում է ԿԳՄՍ նախարարության ներկայացրած նախագծին, ապա Ա․Բլեյանի խոսքերով՝ այնպես է ներկայացվում, որ կարծես թե Հայաստանը չի ունեցել չափորոշիչներ, որ առաջին անգամն է ներդրվում։
«Իրականում կան գործող՝ 2010թ․ որոշումով հաստատված չափորոշիչները։ Խոսում ենք եղածը փոխելու, լրացնելու մասին»։
Ա․Բլեյանը ԿԳՄՍՆ-ին կոչ է անում հետ տանել հանրակրթության չափորոշիչների նախագիծը և ավելի հասկանալի փաստաթուղթ ներկայացնել։
Մանրամասները՝ տեսանյութում
Աղբյուրը․ a1plus.am
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=DA2oDSUHvOQ]

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Խոսակցությունը պիտի լինի միայն քաղաքական…

Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերություն Խաղի կանոններ. 29.03.2019

Ագռավի ձվից` ագռավի ճուտ, ինչպես քուչում՝ քուչի տղա

Հարցազրույցը 1in.am-ում` Եթե փողոցը քաղաքական չէ, ապա քուչա է․ Աշոտ Բլեյան – Պարոն Բլեյան,  Դուք անդրադարձել էիք Բաղրամյան պողոտայում ծավալված շարժմանը՝ նշելով, որ այն յուրաքանչյուրիս պաշտպանության կարիքն ունի, և դրա

Հրապարակում կրթվող հասարակությունը

«Քայլ արա» շարժումը զանգվածային հավաքների տարբեր հարթակներում քաղաքացու կրթելու, կրթվելու և ինքնակրթվելու այնպիսի դաշտ բացեց, որին կնախանձեր ցանկացած կրթական հաստատություն: Հանրությունը քաղաքականապես, մշակութային, բարոյական ու էթիկական առումներով հասունանում է ժամ