Պետք է հաղթահարել ռուսահպատակությունը ոչ մեկ բողոքի ակցիայով: «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանը՝ խոսելով այս օրերին ազատամարտիկ, վարորդ Հրաչյա Հարությունյանի հանդեպ դրսևորված ստորացուցիչ վերաբերմունքով պայմանավորված հակառուսական դրսևորումների մասին: 

Նա նշեց, որ դեմ է ռուսամետությանը, կողմ՝ քաղաքական անկախությանը, իսկ անկախ լինել նշանակում է հակառուս լինել: «Ժամանակին այդ մասին ասել էին Առաջին հանրապետության հիմնադիրները, այսինքն՝ ռուսահպատակ չլինել, դա պետք է հաղթահարվի, ինչպես ժամանակին ուզում էին թուրքահպատակությունը հաղթահարել, ստրկությունը պետք է հաղթահարվի»,- նման կարծիք հայտնեց Աշոտ Բլեյանը:

Ըստ նրա, սակայն, դա մեկ ակցիայով ու մի միջադեպի դեմ բողոքելով չի երևում ու արտահայտվում: Նրա գնահատմամբ` լավ է, որ կա ուժ, հոսանք, որը կարող է խալաթ շպրտել Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպանի երեսին, բայց չի ցանկանա, որ դա մեկ ակցիա լինի:

«Արժանապատվությունն այնպիսի մի բան է, որը մեկ անգամով չեն վաստակում: Ես ուզում եմ, որ այդպես լինի: Ուզում եմ, երբ մեր արժանապատվությունը ստորացնում են,պաշտպանվի՝ անկախ նրանից, թե ով է ստորացնողը առավել ևս, որ ՌԴ-ի նման երկիրն է անում, ուզում եմ դա տեսնել, ուզում եմ, որ հասարակությունը արժանապատիվ ապրի, և ուզում եմ, որ ամեն քաղաքացի զգա, որ իր ետևում ունի և պետություն, և հասարակություն»,- ասաց Աշոտ Բլեյանը:

Հիշեցնենք, որ Մոսկվայում շաբաթ օրը խոշոր ավտովթար էր տեղի ունեցել։ «ԿամԱզ» մակնիշի բեռնատարը մեծ արագությամբ բախվել էր ավտոբուսին և երկու մասի բաժանել այն։ Վթարի հետևանքով 18 մարդ է զոհվել, տասնյակ մարդիկ հայտնվել են հիվանդանոցում։ Մոսկվայում ողբերգական ավտովթարի մեջ մեղադրվում է 46-ամյա Հրաչյա Հարությունյանը, ում օրերս ռուսական դատարանի դահլիճ էին բերել ծաղկավոր կանացի խալաթով՝ շոկային վիճակում: Նա այդ արտաքին տեսքով բերվել էր հենց հիվանդանոցից: Այս իրողությունը լայն արձագանք ստացավ հայաստանյան համացանցում, նույնիսկ բողոքի ակցիաներ կազմակերպվեցին Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպանատան մոտ:

Լրաքաղը՝ 1in.am-ից

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Ո՞րն է մեր ճանապարհը

«Գրքերի աշխարհ», 12 դեկտեմբերի 1990թ. «Արևիկ» հրատարակչությունը լույս ընծայեց  «Ո՞րն է մեր ճանապարհը» ժողովածուն, որտեղ տեղ են գտել հանրապետության նշանավոր գործիչների հոդվածները: Առաջաբանը գրել է Աշոտ Բլեյանը: Ներկայացնում ենք քաղվածքներ և

Մտքեր արդի հանրակրթության մասին

ո  Հայկական ժամանակ 2005թ. Եթե կշեռքի մի նժարին դնենք երեխայի դպրոցական նստարանին անցկացրած ժամերի, օրերի, ամիսների ու տարիների քանակը, մյուս նժարին՝ այն օգուտը, որ քաղում է երեխան դրանից, ի՞նչ կտեսնենք,

Ապագան հեղինակային մանկավարժությունն է

Գործունեությունը պիտի ուսուցչին անընդհատ փոխի. առանց անընդհատ սովորելու միջավայրի՝ ի՞նչ ուսուցիչ։ Մարդը իր ձեռքով պիտի մասնակցի իր դպրոցի փոփոխություններին։