Մայրիկի ծաղիկն ու պահապան շունը

Շաբաթ ցերեկը մտերմիկ աշխատանքային միջավայրում, կրթահամալիրում, Սուսան Մարկոսյանի, Նառա Նիկողոսյանի, Գևորգ Հակոբյանի, Աիդա Պետրոսյանի…. Աշոտ Տիգրանյանի հետ, լավ է, կենտրոնացել ենք մայիսյան ստեղծագործական հավաքի, «Տիգրան Հայրապետյան» օրերի հասարակագիտական ստուգատեսի օրինակով,

Կսմիթնե՞ր։ Ոչ, դրա ժամանակը չէ

Որքան էլ գլխիս խելք չի մացել (մայրս էսպես կասեր), ինձ պետք է տեղին հիշեցնել մեր պայմանվորվածությունների մասին։ Ասեք՝ տիար, դուք այս ժամին պիտի լինեք՝ էլի մեզ հետ, բայց այսինչ տեղում․․․ Երբ դա

Երանի թե օգտակար ըլլայի․․․

Այսպես է ավարտում Կոմիտասն իր 1912թ․այս գիրը, որ վերնագրել է «Պարն ու մանուկը»։ Սրանով սկսում եմ ես իմ կիրակնօրյա, հերթական գիրը 2017-ի․․․ Իմ ամենից շատ կարդացած հոդվածներից է․ հիմա էլ