Բարև Ձեզ պարոն Բլեյան: Ներեցեք կրկին Ձեզ գրելու համար, պարզապես այսօր «ԿԵՆՏՐՈՆ» հեռւստատեսությամբ լսում էի «ՔՈ ՍԽԱԼԸ» հաղորդման ընթացքում’ Ձեր և պարոն Մակիչյանի զրույցը, և երկմտանքի առաջ եմ հիմա: Եթե հիշում եք եկա արխիվից դիպլոմի միջուկը վերցրեցի: Գործերս տվել եմ արդեն և հանկարծ այդ հաղորդումից տեղեկացա, որ այդ Համալսարանը մասնավոր է, իսկ ես դեռ չեմ աշխատւմ իմ մասնագիտւթյամբ, որ գոնե վստահ լինեմ: Եթե կարելի է ինձ կօգնեք հասկանալ՝ դիմումս արժե՞ հետ վերցնել,  որ անիմաստ գումար ու ժամանակ չվատնեմ, թե՞ ոչ… Եվս մեկ անգամ ներողություն եմ խնդրում Ձեզ գրելու համար: Նախապես շնորհակալություն:

Անահիտ Սարգսյան

Թողնել պատասխան

Ձեր էլ-փոստի հասցեն չի հրապարակվելու։ Պարտադիր դաշտերը նշված են *-ով

Explore More

Լավ լուր Պիետրո Շաքարյանից

Պիետրո Շաքարյանը Միչիգանի համալսարանի ավարտական կուրսի ուսանող է: Նա վերջացրել է իր «Դպրոց առանց պատերի» վերնագրով ավարտական թեզը, որը հիմնականում «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում իրականացված կրթական բարեփոխումների մասին է՝ Խորհրդային և

Կարոտը

Ողջույն սիրելի տիար Բլեյան, Ձեզ գրում է Մարիամ, նույն ինքը՝ Հարությունի դուստրը։ Ինչքան ժամանակ է զբաղված էի դպրոցական գործերով, ու երևի այնքան էի զբաղված, որ մոռացել էի իմ Սեբաստացիական պարտականությունների

«Կրթական պարտեզ բնակելի արվարձանում» նախագիծը՝ քաղաքային ծրագիր

Հունիսի 19-ի օրագրի հավելվածը։ Երևանում 20-րդ դարի 70-80-ականներին կառուցված բնակելի արվարձանների սահմանափակ տարածքում՝ թաղամասում, տեղավորել են մի քանի ուսումնական հաստատություններ՝ նախադպրոցական և հանրակրթական: Յուրաքանչյուր հաստատությանը (դպրոց, մանկապարտեզ), շենքից բացի, տրամադրվել